Σας προειδοποίησα πως αυτό το blog δεν είναι πια άλλος ένας τόπος συμβατικής ψυχολογίας. Και τηρώ πάντα το λόγο μου. Η ζωή με απομακρύνει από οποιαδήποτε γνώριμα βήματα στο χώρο της "ψυχολογίας-ψυχοθεραπείας" και με οδηγεί κάθε μέρα σε οτιδήποτε μπορεί να μου δώσει λίγη αλήθεια.
Δε θα υποκριθώ πως είμαι βαθιά γνώστρια των τσάκρα. Τώρα τα μαθαίνω μαζί σας, και πάντα μου άρεσε όσο μαθαίνω για κάτι να το μοιράζομαι. Οπότε δε θα καθυστερήσω.
Ξεκινώντας από τη βάση μας το πρώτο τσάκρα είναι το τσάκρα της ρίζας. Εντοπίζεται στο σημείο όπου θα βρισκόταν η "ουρά" μας, στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Ονομάζεται "Muladhara". Είναι συνυφασμένο με το κόκκινο χρώμα. Συνδέεται έντονα με την αίσθηση της ασφάλειας και της σταθερότητας. Όταν βρίσκεται σε ισορροπία, η ενέργεια ρέει ομαλώς, χωρίς εμπόδια. Σαν ένα ρυάκι στη φύση. Τα προβλήματα εμφανίζονται όταν προκληθεί ανισορροπία. Τα αποτελέσματα φαίνονται τόσο στο σώμα, όσο και στο πνεύμα.
Ας ξεκινήσουμε από τις ενδείξεις στο σώμα. Όλα όσα μας κρατάνε σταθερούς στη γη, τα πόδια, οι αστράγαλοι, τα γόνατα, τα ισχία, η μέση, η πλάτη δυσφορούν, πονούν, μας ενοχλούν, μας δυσκολεύουν. Η αίσθηση της σταθερότητας απειλείται. Προκαλούνται δυσλειτουργίες στο πεπτικό σύστημα (π.χ. σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου). Βιώνεται έντονη κόπωση, προβλήματα στα οστά και τα δόντια. Επηρεάζεται και η όρεξη (υπερφαγία/απώλεια όρεξης). Η ασφάλεια μας μπορεί να απειληθεί τόσο σε σωματικό επίπεδο, όσο και νοητικά.
Πώς είναι ένας άνθρωπος στη σκέψη του και στη ζωή του όσο το τσάκρα της ρίζας δεν είναι σε ισορροπία; Αισθάνεται ανασφάλεια, φόβο για το μέλλον, άγχος επιβίωσης, ακόμη και πανικό. Δεν είναι σε γείωση, δεν "πατά σταθερά στη γη". Δε νιώθει πως ανήκει. Κάποιες φορές βρίσκει αποκούμπι στα χρήματα, στα υλικά αγαθά. Άλλες φορές προσφεύγει στη βία και το θυμό. Μπορεί να βρει καταφύγιο στον έντονο εγωισμό.
Τι μπορεί να το μπλοκάρει; Από νωρίς, αν κάποιο παιδί βιώσει τραυματικά γεγονότα, παραμέληση βασικών αναγκών του, έλλειψη σταθερότητας, πολλές και απότομες αλλαγές (π.χ. μετακομίσεις) κινδυνεύει να χάσει την πολυπόθητη γείωση. Στην ενήλικη ζωή, φυσικά η κοινωνικο/οικονομική ανασφάλεια ενισχύει τους φόβους και το άγχος επιβίωσης. Βέβαια, κατά την ταπεινή μου άποψη, δεν είναι όλοι οι πλούσιοι άνθρωποι με καλά ισορροπημένο τσάκρα ρίζας, ούτε όλοι οι πένητες σε ενεργειακή ανισορροπία. Είναι όλα πολύ πιο περίπλοκα από αυτό.
Πώς να το φέρεις ξανά σε ισορροπία; Πέρα από τις κλασικές πρακτικές, γιόγκα, διαλογισμό, φυσικά με την πολυπόθητη επαναφορά στη φύση. Όχι μα και μου. Φύση. Σωματικές πρακτικές, χειρωνακτικές δραστηριότητες, περπάτημα, στη φύση ή μη, καλύτερα στη φύση, περπάτημα χωρίς παπούτσια ή παντόφλες, καλύτερα σε κάποια παραλία ή άλλο αντίστοιχο τόπο, τρέξιμο, χορός. Μπορείς να φορέσεις έντονο κόκκινο χρώμα (έχει συμβολική σημασία!), να τρέφεσαι με κόκκινες τροφές (τα ίδια), να έχεις στο νου σου ότι η ανθρώπινη ύπαρξη κάποτε λάτρευε απλώς τη Μητέρα Φύση, και πως πάλι σ' αυτό θα γυρίσει.
Τα λέμε στο επόμενο.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου