Πάμε στο δεύτερο τσάκρα. Ονομάζεται Σβαντισθάνα (Svadhisthana) και βρίσκεται λίγο ψηλότερα από τη ρίζα, στην περιοχή κάτω από τον αφαλό, στην κοιλιά. Συνδέεται με το πορτοκαλί χρώμα. Όταν βρίσκεται σε ισορροπία, η ενέργεια ρέει ομαλώς. Η απόλαυση, η ηδονή, η σεξουαλικότητα είναι επιτρεπτές χωρίς ενοχές. Μπορούμε να είμαστε δημιουργικοί χωρίς υπερβολές, αλλά και χωρίς καταπίεση. Όλα σε μέτρο. Το μέτρο χάνεται μόλις χαθεί η ενεργειακή ισορροπία.
Οι συνέπειες ενός imbalanced τσάκρα στο σώμα, εν προκειμένω, αναζητούνται στο αναπαραγωγικό σύστημα, στα γεννητικά όργανα, στην ουροδόχο κύστη, στη μέση και στη λεκάνη. Παρατηρούνται προβλήματα στο πεπτικό σύστημα, εφόσον μιλάμε για την περιοχή κάτω από τον αφαλό, στο δέρμα, καθώς αποτελεί όριο μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού, ακόμη και στην καρδιά. Το στοιχείο αυτού του τσάκρα είναι το νερό, και πράγματι η ενέργεια εδώ θυμίζει το νερό, έτσι όπως σε περίπτωση που μπλοκάρει ή "υπερχυλίσει" αναζητά κάποιου είδους "διαρροή", διέξοδο. Εμφανίζονται θέματα υγείας στα γεννητικά όργανα, όπως γυναικολογικά προβλήματα, ανωμαλίες στην περίοδο, στο ουροποιητικό σύστημα, κύστες, ινομυώματα. Έχω σημειώσει παθήσεις όπως: ενδομητρίωση (αυτή την τόσο ανεξήγητη πάθηση...), πολυκυστικές ωοθήκες, οσφυαλγία, δυσπαρευνία (πόνο κατά τη σεξουαλική επαφή), ουρολοιμώξεις, κατακράτηση υγρών. Επηρεάζεται σίγουρα η σεξουαλική επιθυμία, μπορεί να εμφανιστεί ως και στειρότητα/υπογονιμότητα. Επίσης, ορμονικές ανισορροπίες.
Μεγαλώνοντας, πολλοί από μας αισθανόμαστε ντροπή και ενοχές γύρω από το σεξ, την επιθυμία, το σώμα μας. Σε πολλές από τις σύγχρονες κοινωνίες, καταπιέζονται από νωρίς οι επιθυμίες μας. Κατ' επέκταση σε αυτές τις περιπτώσεις η επιθυμία μπλοκάρεται. Τα πράγματα γίνονται δυσκολότερα όταν εμπλέκεται σεξουαλική κακοποίηση, τραύμα, σωματική ή συναισθηματική βία. Ο οργανισμός μαθαίνει ότι το σώμα δεν ανήκει στον ίδιο. Η ψυχή μαθαίνει πως το σώμα δεν ανήκει σ' εκείνη.
Οι συνέπειες στο πνεύμα είναι εξίσου σοβαρές. Μπλοκάρεται η έμπνευση, η χαρά της δημιουργίας. Η σεξουαλική ζωή βιώνεται σε κάποιο άκρο, το πάθος είτε γίνεται αυτοσκοπός, είτε καταπιέζεται ως π.χ. κάποιου είδους "αμαρτία". Δυσκολεύεται η δυνατότητα να έρθει κανείς σε οικειότητα με τους δίπλα του. Υπάρχει φόβος σύνδεσης, εμπιστοσύνης. Η απόλαυση συνδέεται με την ενοχή, σε κάθε επίπεδο. Κάποιοι άνθρωποι δυσκολεύονται να βρίσκονται στο παρόν, να ζουν ενεργά μέσα στο σώμα τους, τους φαίνεται πολύ ζωντανό, πιθανά, ασυνείδητα, τραυματικό. Υπάρχει εμμονή με τον έλεγχο, δε μπορείς εύκολα να αφεθείς στη ροή.
Τι προτείνεται γενικά; Κίνηση. Χορός, περπάτημα, γιόγκα, ναι τα ίδια και τα ίδια, όμως έτσι μπορείς να γίνεις ξανά "κάτοικος" της λεκάνης σου. Το νερό είναι πολύ σημαντικό. Το μπάνιο, στη μπανιέρα σου ή στην πισίνα ή στη θάλασσα, υδάτινοι ήχοι. Δημιουργικότητα. Ακόμη κι αν δεν είσαι "καλή" (Γιατί να γράψω καλός; Το βαρέθηκα.) σ' αυτό: Ζωγράφισε. Τραγούδησε. Γράψε. Γίνε καλλιτέχνις χωρίς ντροπές πια. Χωρίς ευθύνες. Χωρίς τελειομανία. Ο στόχος πολλές φορές σε αυτή σου τη διαδικασία είναι να έρθεις στην πλήρη απενοχοποίηση της απόλαυσης. Τα όρια σου, ακόμη, είναι ιερά. Και στο σεξ, και μη. Αν υπάρχει σεξουαλικό τραύμα, πολλοί θεραπευτές είναι κατάλληλα καταρτισμένοι. Είναι δύσκολο σε μια κοινωνία, όπου από την αρχή σου απαγορεύεται εμμέσως να ικανοποιείσαι και να απολαμβάνεις αναπολογητικά, να αποδράσεις και να ζήσεις τη ζωή σου διαφορετικά. Δεν είναι ακατόρθωτο. Χρειάζεται αναγνώριση, θέληση, δέσμευση και τρυφερότητα. Αυτή είναι η κατακλείδα ολόκληρου του κειμένου. Η τρυφερότητα θα σε σώσει.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου